Π.Α.Ο.Κ.

Μεϊτέ: «Η υποστήριξη είναι απίστευτη»

Ο χαφ του Δικεφάλου του Βορρά με μεγάλο ιταλικό παρελθόν συμμετείχε και αυτός στο επικό ντοκιμαντέρ του Τζιανλούκα Ντι Μάρτζιο για τον ΠΑΟΚ αναφέροντας μεταξύ άλλων πως στην ομάδα της Θεσσαλονίκης υπάρχει μια αίσθηση ηρεμίας και πως η υποστήριξη στον σύλλογο είναι απίστευτη.

Παράλληλα ο μέσος του Ραζβάν Λουτσέσκου μίλησε μεταξύ άλλων και για τις εμπειρίες που αποκόμισε από το πέρασμα του στην Serie A, πραγματοποιώντας πάνω από 100 συμμετοχές στο κορυφαίο ιταλικό πρωτάθλημα.

Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Μεϊτέ:

Για τον σούπερ ήρωα πατέρα του: «Θεωρώ τον πατέρα μου ήρωα. Αν είμαι εδώ τώρα, είναι χάρη σε αυτόν. Πάντα μου έδειχνε πως είναι να έχεις υπομονή και ηθική: όταν ήμουν μικρός, μου έλεγε πάντα να πιστεύω στον εαυτό μου».

Για τον ΠΑΟΚ και την Θεσσαλονίκη: : «Εδώ στη Θεσσαλονίκη, η υποστήριξη είναι απίστευτη. Επέλεξα να έρθω εδώ επειδή ήθελα να δοκιμάσω μια νέα εμπειρία. Η οικογένειά μου και εγώ είμαστε χαρούμενοι, οι άνθρωποι είναι απίστευτα ζεστοί. Υπάρχει μια αίσθηση ηρεμίας».

Στην συνέχεια πρόσθεσε: «Το να έχεις ένα παιδί αλλάζει τη ζωή σου. Από κάθε άποψη. Καταλαβαίνεις πραγματικά τη σημασία των πραγμάτων».

Για το πέρασμα του από την Serie A: «Όταν έφτασα στη Serie A, νόμιζα ότι ήμουν έτοιμος. Ήμουν σε μια καλοκαιρινή απομόνωση με την Τορίνο και μιλούσα στον Μπαζέλι: “Είμαι έτοιμος, η Ιταλία δεν είναι σαν τη Γαλλία”, του είπα. Μετά από 2-3 ημέρες προπόνησης, ήμουν στο τραπέζι θεραπείας επειδή δεν μπορούσα να τρέξω άλλο!Στην Ιταλία, έμαθα πολλά για την τακτική. Από αυτή την άποψη, είναι το καλύτερο πρωτάθλημα στον κόσμο. Και από σωματικής άποψης, είναι απαράμιλλο: Δεν περίμενα τόσο πολύ τρέξιμο».

Για τον Πιόλι: «Ο Πιόλι είχε πίστη σε μένα. Είναι καλός άνθρωπος. Είχε έναν τρόπο παιχνιδιού που ήταν τέλειος για τα χαρακτηριστικά μου. Αλλά απογοητεύτηκα από τον εαυτό μου, γιατί ήξερα ότι θα μπορούσα να είχα δείξει περισσότερα στη Μίλαν».

Τι θα έκανε αν δεν γινόταν ποδοσφαιριστής: «Αν δεν ήμουν ποδοσφαιριστής, θα ήθελα να γίνω ράπερ. Ένα καλλιτεχνικό όνομα; Πικάσο. Ευτυχώς, τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά. Δεν μπορώ να τραγουδήσω! (σ.σ. γελάει)».