Άλλα Αθλήματα

Σταματίνα Ουρανίτσα: «Ήταν θέμα χρόνου»

Το όνομά της στη λίστα με τα ελληνικά μετάλλια για το 2026 έβαλε η Σταματίνα Ουρανίτσα. Η νεαρή Ελληνίδα τζουντόκα είδε τους κόπους της να ανταμείβονται, καθώς στο Porec Millennium Team Cadet European Cup της Κροατίας ανέβηκε το τρίτο σκαλοπάτι του πόντιουμ της κατηγορίας των -44 κιλών, κατακτώντας το πρώτο της μετάλλιο σε διεθνές τουρνουά της European Judo Union.

Με τέσσερις νίκες σε πέντε αγώνες και καταπληκτική παρουσία στο τατάμι η Σταματίνα πανηγύρισε για την τεράστια επιτυχία της, υπογράφοντας με τον δικό της τρόπο το step up στα βαθιά νερά του ευρωπαϊκού τζούντο.

Στις 14 Φεβρουαρίου, την ημέρα των ερωτευμένων, η νεαρή προειδοποίησε για τις… διαθέσεις της, καταλαμβάνοντας την 7η θέση στο Σάμοριν της Σλοβακίας. Χρειάστηκε να περιμένει το ημερολόγιο να δείξει 28 Φεβρουαρίου για να φορέσει το χάλκινο μετάλλιο, ωστόσο όπως δήλωσε «hjf.gr» η τεράστια επιτυχία «ήταν θέμα χρόνου».

Αν και γνώρισε την μοναδική της ήττα στα προημιτελικά, από την Μαγυάρα Τάκατς, δεν είχε πρόβλημα να φτάσει μέχρι τον τελικό των ρεπεσάζ, όπου και πανηγύρισε το μετάλλιο μαζί με τον προπονητή της, Μηνά Φιλίππου, αφού πρώτα είχε στείλει… καρδούλες στην κάμερα!

Εκτός από τον προπονητή της, στο πλευρό της είναι πάντα η αδερφή της Χρυσούλα-Σταυρούλα, που αγωνίζεται στα -63kg, όπως και οι γονείς της. Ειδικότερα η μητέρα της Ρόη Χρονοπούλου, που έχει γράψει τη δική της λαμπρή πορεία στο άθλημα και πλέον είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ελληνική Ομοσπονδία Τζούντο.

Αναλυτικά η συνέντευξη:

-Σταματίνα κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο τουρνουά του Πόρετς. Πως το έζησες;

«Εκείνη την στιγμή ήμουν πολύ χαρούμενη. Δεν το είχα συνειδητοποιήσει. Ακόμα, δηλαδή, δεν το έχω συνειδητοποιήσει. Είναι μία μεγάλη επιτυχία το μετάλλιο. Έχουμε δουλέψει πολύ με τον προπονητή μου και προετοιμαζόμασταν πολύ καιρό γι αυτή τη στιγμή. Αργά ή γρήγορα αυτό το αποτέλεσμα θα ερχόταν. Ήταν θέμα χρόνου. Απλά, ήμουν έτοιμη. Πολύ έτοιμη. Ψυχολογικά προετοιμασμένη και σωματικά και όταν τελείωσε ο αγώνας ένιωσα κάτι μέσα μου που ήθελα να συνεχίσω και ήθελα κι άλλο.

Μαζί με τον προπονητή μου βάλαμε τα κλάματα. Ήταν κάτι μοναδικό. Αυτή η εμπειρία, αυτή η στιγμή ήταν μοναδική. Ένας αθλητής για να το νιώσει αυτό πρέπει να έχει περάσει από πολλές δυσκολίες και πολύ ιδρώτα. Πολλούς κόπους και πειθαρχία και ατελείωτες ώρες προπονήσεων. Είναι όλο αυτό που συνδέεται πολύ χαρούμενα εκείνη τη στιγμή».

-Είχες πολύ καλή παρουσία και στο Σάμοριν. Τι άλλαξε στο Πόρετς;

«Είναι όλο θέμα ψυχολογίας. Πρέπει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις τα πάντα και να μην υποτιμάς τους αντιπάλους σου. Στο Πόρετς έχασα από την αντίπαλη που την είχα κερδίσει στο Σάμοριν και νίκησα την άλλη που είχα χάσει. Δηλαδή πρέπει να μην υποτιμάς κανέναν και κάθε αγώνας είναι κάτι καινούργιο. Πρέπει να τα δίνεις όλα. Να μην ξεκουράζεσαι λεπτό».

-Ποιοι είναι οι στόχοι σου;

«Είναι μόνο η αρχή το ’26. Τώρα τα σχέδια μου βήμα-βήμα. Κάθε βήμα για καλό. Επόμενος στόχος είναι η Τσεχία, που είναι επίσης ένα αντίστοιχο Ευρωπαϊκό δύσκολο cup και η Γεωργία πιο μετά, που θέλω και εκεί να έχω μία πολύ καλή παρουσία και να είμαι μέσα στα μετάλλια. Αν μιλάμε για λίγο πιο μακρινό στόχο τα Grand Slam και τα Grand Prix, που είναι πολύ πιο δύσκολα και για να πας σε αυτά πρέπει να έχεις αρκετά ευρωπαϊκά μετάλλια».

-Πως συνδυάζεις πρωταθλητισμό και σχολείο;

«Δεν είναι δύσκολο για κάποιον που είναι πειθαρχημένος και στα δύο. Έχει τη δική του δυσκολία και εννοείται ότι πρέπει να είσαι καλός και στα δύο. Να μην είσαι μόνο στον αθλητισμό και να μην κοιτάς καθόλου το σχολείο ή το αντίθετο. Αν έχεις ένα καλό πρόγραμμα βγαίνει μια χαρά».

-Η αδερφή σου η Χρυσούλα-Σταυρούλα και η μητέρα σου είναι μέσα στο Τζούντο. Πόσο σε βοηθάει αυτό;

«Αυτά τα κομμάτια είναι τα πιο σημαντικά. Η οικογένεια που σε στηρίζει… Με την αδερφή μου είμαστε στο ίδιο σκαλί. Μαζί κάνουμε τα πάντα και είμαστε ένα. Νικάω εγώ, νικάει και αυτή και το αντίθετο. Χάνουμε μαζί, προχωράμε πάντα. Με την μητέρα μου και τον πατέρα μου είναι το κυριότερο. Αν δεν είχα αυτούς δεν θα είχα καταφέρει τίποτα. Να σε στηρίζουν και να είναι δίπλα σου και να σε πηγαίνουν σε όλα αυτά».