Τον χαμό του Θανάση Σκουρτόπολου θρηνεί το ελληνικό μπάσκετ, καθώς ο Έλληνας τεχνικός έφυγε σήμερα (5/2) ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 60 ετών, μετά από καρδιακή προσβολή.
Ο Κώστας Μίσσας, ο οποίος είχε συνεργαστεί επί σειρά ετών με τον αείμνηστο τεχνικό στην Εθνική Ανδρών, εξέφρασε την οδύνη του για τον χαμό του συναδέλφου και φίλου του, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι «ήταν μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα και ένας θαυμάσιος άνθρωπος».
Αναλυτικώς όσα δήλωσε για τον εκλιπόντα προπονητή:
Για τη συνεργασία του με τον Θανάση Σκουρτόπουλο: «Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος είναι στο γκρουπ των προπονητών που ήταν αθλητές σε πάρα πολύ καλό επίπεδο και στη συνέχεια ξεκίνησε την προπονητική καριέρα επίσης σε υψηλό επίπεδο. Από ‘κει και πέρα, ήμασταν συνεργάτες στην Εθνική Ανδρών. Το 2017 ήμουν head coach και εκείνος συνεργάτης μου, το 2018 ήταν εκείνος πρώτος προπονητής κι εγώ Τεχνικός Σύμβουλος στην Εθνική. Είχαμε πάρα πολύ καλή συνεργασία όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίοδο. Και ναι μεν είχαμε μια δύσκολη χρονιά τότε, αφού “χτυπιόμασταν” από διάφορες μεριές, όμως -παρ’ όλα αυτά- κατακτήσαμε την 8η θέση στο Πανευρωπαϊκό. Κάναμε διάφορες συζητήσεις όσον αφορά το κομμάτι της διαχείρισης. Δεν καταφέραμε πολλά πράγματα σχετικά με το στρες ή το άγχος, αλλά ο κάθε άνθρωπος το διαχειρίζεται κάπως διαφορετικά».
Για τον προπονητή Θανάση Σκουρτόπουλο: «Στο θέμα χαρακτήρα, ο Θανάσης ανήκει στην προπονητική κατηγορία “fighters”. Υπάρχουν τέσσερις βασικές κατηγορίες προπονητών, οι “fighters”, οι “thinkers”, οι “social” και οι “piece maker”. Παρ’ ότι ήταν “fighter”, δεν ήταν στη λογική τού να εκφράζει στον πάγκο αυτό το fighting πνεύμα. Ήταν σε ένα ελεγχόμενο πλαίσιο, κατά κάποιον τρόπο. Όταν εκφράζεσαι ως προπονητής, είναι ένας καλός τρόπος να εκτονώνεσαι, σε βοηθάει πάρα πολύ να μην έχεις προβλήματα μετά. Από ‘κει και πέρα, το σημαντικότερο είναι όταν ένας πρώην αθλητής σου έρχεται και σου λέει ότι κάπου τον “ακούμπησες” σε σχέση με τη ζωή του, αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι στην πορεία του καθενός από εμάς. Το πώς τον έχεις κατευθύνει κάποια στιγμή με αυτά που του έχεις πει. Ο Θανάσης -ως χαρακτήρας και ως προσωπικότητα- ανήκε στα άτομα που έμπαιναν στη λογική να κατευθύνουν ανθρώπους. Δεν ήταν απ’ τους στους στυγνούς προπονητές, ήταν στην κουλτούρα της σχέσης, της άποψης και της κατεύθυνσης. Αυτό που μένει είναι να έχεις σημαδέψει ανθρώπους σε σχέση με τη ζωή τους, κυρίως την κοινωνική».
Για τον άνθρωπο Θανάση Σκουρτόπουλο: «Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι ως προπονητής υψηλού επιπέδου, ήταν και μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα ως άνθρωπος και μορφωμένο παιδί. Είχε βγάλει τη Nομική. Επειδή πάρα πολλές συζητήσεις ήταν παράλληλες με το αγωνιστικό κομμάτι και σε επίπεδο μιας γενικότερης κουλτούρας, ήταν ένα θαυμάσιο παιδί με αντίστοιχη προσωπικότητα, η οποία λείπει στον χώρο όχι μόνο σε αγωνιστικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο απόψεων και δεδομένων σε σχέση με τη γενικότερη κοινωνικοπολιτική θέση και άποψη. Είχε άποψη σε πάρα πολλά θέματα, όταν κάναμε συζητήσεις περί κοινωνικοπολιτικής ζωής γενικότερα. Είχε άποψη πραγματική και ουσιαστική, και πάντα χρησιμοποιούσε επιχειρήματα. Ως ολοκληρωμένη προσωπικότητα σε οποιαδήποτε μορφή συζήτησης, ήταν πάρα πολύ καλός συνομιλητής και συνδαιτημόνας, ο οποίος μπορούσε να σου περάσει πράγματα. Κάνουμε τώρα γενικότερα μια συζήτηση για τον Θανάση, αλλά είναι πραγματικά απ’ τους ανθρώπους για τους οποίους αξίζει να μιλάς λίγο παραπάνω και να τους θυμάσαι».
Για την όλη μπασκετική πορεία του Θανάση Σκουρτόπουλου: «Ήταν πολύ μεγάλη αδιαμφισβήτητα. Όταν διαβάζεις το βιογραφικό του, αντιλαμβάνεσαι έναν άνθρωπο που ήταν μέσα στα γήπεδα, έναν άνθρωπο που -θεωρώ ότι- υπηρέτησε το άθλημα με πάρα πολύ μεγάλη σοβαρότητα και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Από ‘κει και πέρα, πάντα η επόμενη μέρα είναι το κίνητρο για τον ίδιο τον προπονητή, σχετικά με το πώς θα μπορεί να είναι κάθε μέρα και καλύτερος. Κάναμε πάρα πολλές συζητήσεις και θα έλεγα πως ήταν απ’ τους προπονητές που είχαν γνώση της λεπτομέρειας. Ο Θανάσης έκανε μεγάλη πορεία και είχε μπροστά του πάρα πολύ μέλλον».
Για το αν υπάρχουν στιγμές που έχουν ξεχωριστή θέση στο μυαλό του: «Υπάρχουν διάφορες μικρές ιστορίες, οι οποίες όμως είναι της καθημερινότητας. Δεν τις βάζουμε σε τόσο μεγάλο πλαίσιο, διότι είναι επαναλαμβανόμενες. Όμως, είναι ιδιαίτερα σημαντική μια βραδιά που δε θα την ξεχάσω ποτέ, το 2017. Δεν ήμασταν στην πρώτη φάση πάρα πολύ καλά και σίγουρα υπήρχαν διάφορες μορφές πιέσεων για διάφορους λόγους. Όταν γυρίσαμε απ’ τη Λιθουανία ήταν εκπληκτική βραδιά και πανηγυρίσαμε μια μεγάλη νίκη, η οποία ουσιαστικά μάς έδωσε και το αποτέλεσμα να είμαστε 8οι. Η δεύτερη στιγμή που κρατάω ήταν όταν χάσαμε από τη Ρωσία για ένα καλάθι και δεν περάσαμε στους “4”. Δεν κοιμηθήκαμε εκείνο το βράδυ. Αυτές οι δύο εικόνες αντικατοπτρίζουν το εξής: ότι μπορεί τη μία βραδιά να πανηγυρίζουμε όλοι μεταξύ μας και να λέμε διάφορα μέσα απ’ τη χαρά μας και την επόμενη μέρα να είμαστε στεναχωρημένοι. Ήμασταν ένα γκρουπ ανθρώπων και ο Θανάσης ήταν μέσα σε αυτή τη συμμετοχή. Δε θα ξεχάσω ποτέ, ούτε τη μία βραδιά ούτε την άλλην. Φανταστείτε τώρα σε ένα διάστημα τόσο μικρό πώς εναλλάσσονται τα συναισθήματα. Νομίζω, όμως, πως αν κάποιος μάς ρωτούσε αν θα ξανακάναμε το ίδιο σε περίπτωση που γυρνούσε ο χρόνος πίσω, θα λέγαμε ότι θα το κάναμε».
Για το τι μένει από τον Θανάση Σκουρτόπουλο: «Εγώ προσωπικά κρατάω έναν πάρα πολύ καλό συνεργάτη, ένα πάρα πολύ σοβαρό παιδί, με άποψη και σε κοινωνικό και σε αγωνιστικό επίπεδο. Σίγουρα αυτά τα 3-4 χρόνια που συνεργαστήκαμε σε διάφορα πόστα υπάρχουν πράγματα τα οποία απ’ τη δική μου πλευρά μπορώ να χρησιμοποιήσω διδάσκοντας νέους προπονητές, πράγματα που έχουμε συζητήσει, που έχουμε πει, που έχουν γίνει. Για ‘μένα, είναι πάρα πολύ σημαντικό το κομμάτι “άνθρωπος”, πέρα απ’ το προπονητικό. Θα τον θυμάμαι για πάντα».