81 πόντοι αθανασίας: Η νύχτα που ο Κόμπι έγινε μύθος (vids)
Είκοσι χρόνια από το βράδυ που ο “Black Mamba” διέλυσε τα όρια του ανθρώπινου σκοραρίσματος και χάραξε για πάντα το όνομά του στην ιστορία του ΝΒΑ
Υπάρχουν βραδιές που δεν ανήκουν στο ημερολόγιο, αλλά στη μνήμη. Και η 22α Ιανουαρίου 2006 είναι μία από αυτές. Όχι γιατί οι Λέικερς νίκησαν τους Ράπτορς με 122-104 στο Λος Άντζελες, αλλά γιατί εκείνο το βράδυ, 20 χρόνια πριν, ο αείμνηστος Κόμπι Μπράιαντ έπαψε να είναι απλώς ένας σούπερ σταρ και μετατράπηκε σε μπασκετικό θρύλο.
Ογδόντα ένας πόντοι!
Μια επίδοση που μοιάζει εξωπραγματική ακόμα και σήμερα, είκοσι χρόνια μετά, σε μια λίγκα που έχει αλλάξει ρυθμούς, ρυθμίσεις και φιλοσοφία. Μόνο ένας άνθρωπος στην ιστορία του ΝΒΑ έχει σκοράρει περισσότερους σε ένα παιχνίδι: ο Ουίλτ Τσάμπερλεϊν με τους μυθικούς 100 πόντους το 1962. Όμως, η βραδιά του Κόμπι είχε κάτι διαφορετικό. Ήταν σύγχρονη, τηλεοπτική, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου.
Απέναντι στο Τορόντο, ο Μπράιαντ μπήκε στο παρκέ με το βλέμμα του κυνηγού. Στο πρώτο ημίχρονο είχε «μόνο» 26. Στο δεύτερο, όμως, άνοιξε η… πόρτα της ιστορίας. Σουτ από παντού, drives χωρίς έλεος, τρίποντα με άμυνα κολλημένη πάνω του. Οι Ράπτορς άλλαζαν παίκτες, άμυνες, τακτικές. Τίποτα δεν δούλευε. Ο Κόμπι δεν έπαιζε απλώς μπάσκετ. Εκτελούσε με εμμονική τελειότητα.
Η εικόνα του να σκοράρει ξανά και ξανά, με το κοινό στο Staples Center να μετράει αντίστροφα κάθε κατοχή, έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στη συλλογική μνήμη του ΝΒΑ. Δεν ήταν ένα απλό ρεκόρ. Ήταν η απόλυτη ενσάρκωση της “Mamba Mentality”: αφοσίωση, πείσμα, μοναχική μάχη απέναντι σε όλους.
Είκοσι χρόνια μετά, οι 81 πόντοι του Κόμπι Μπράιαντ δεν είναι απλώς ένας αριθμός σε στατιστικό φύλλο. Είναι μια υπενθύμιση ότι, κάποιες σπάνιες νύχτες, το άθλημα σηκώνεται λίγο πιο ψηλά από το συνηθισμένο. Και τότε, γεννιούνται οι θρύλοι.
Το αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
