Αν τον έλεγαν… Μπενιτίδη
O Αλαφούζος δεν βρήκε Νίκολιτς, Μεντιλίμπαρ, Λουτσέσκου, αλλά… ψώνισε ένδοξο παρελθόν τύπου Τερίμ και ο Παναθηναϊκός συνεχίζει τον κατήφορό του

Άνθρακες ο θησαυρός. Γιατί αν το Μπενίτεθ, τον έλεγαν Μπενιτίδη, με τα έργα και ημέρες του στον Παναθηναϊκό, θα είχε δει τον δρόμο της εξόδου. Καλή η πίστωση χρόνου και τα μεγαλεπίβολα σχέδια, αλλά ο Γιάννης Αλαφούζος θα πρέπει ν’ αντιληφθεί πως είναι καπετάνιος σ’ ένα πολύ μεγάλο καράβι του ελληνικού ποδοσφαίρου. Να βρει έναν Λουτσέσκου, έναν Μεντιλίμπαρ, ένα Νίκολιτς. Προπονητή δηλαδή με πρόσφατες επιτυχίες και όχι εκλέκτορα περασμένων μεγαλείων. Το πάθημα του Τερίμ δεν του έγινε μάθημα. Δεν αρκεί το όνομα και το ένδοξο παρελθόν. Γιατί η προπονητική πέρα από την οξυδέρκεια και τις γνώσεις και τις ικανότητες, απαιτεί και εκσυγχρονισμό.
Το ποδόσφαιρο αλλάζει. Οι παίκτες το ίδιο. Τα συστήματα διαφοροποιούνται. Ακόμη και οι νοοτροπίες. Από το 2014 έχει να πάρει τίτλο ο Ράφα. Τότε ως προπονητής της Νάπολι κατέκτησε το κύπελλο. Πέρασαν 16 χρόνια από τότε και η αποτελεσματικότητά του ήταν στο ναδίρ. Δεν κατάφερε ν’ αναγεννήσει τις ομάδες που ανέλαβε από τότε. Οι διακοπές της συνεργασίας του, έγιναν συνήθεια.
Περίμεναν στον Παναθηναϊκό πως ο σπουδαίος προπονητής θα χορηγούσε στην ομάδα το απαραίτητο οξυγόνο που θα τον έκανε ξανά πρωταγωνιστή. Πώς τα κατάφεραν οι άλλοι μεγάλοι του ποδοσφαίρου μας; Πώς βρήκε ο Ηλιόπουλος το Νίκολιτς; Η ΑΕΚ πριν λίγους μήνες… δεν σταύρωνε βαθμό στα ντέρμπι. Ήρθε ένας Σέρβος και την απογείωσε. Ακόμη και αν δεν πάρει τίτλο, η βελτίωση που παρουσίασε ήταν θεαματική.
Ο Παναθηναϊκός δεν είναι Βόλος, ούτε Λεβαδειακός να στοχεύει σε παραμονή και αν του κάτσει ν’ ανεβάζει τον πήχη. Όταν οι Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ και ΑΕΚ δεν έχουν κερδίσει από τέσσερα ματς στο πρωτάθλημα, ο Παναθηναϊκός Γενάρη μήνα έφθασε στα 10.
Ο Γιάννης Αλαφούζος έχει πετάξει πολλά λεφτά, λόγω των αστοχιών του, των λανθασμένων επιλογών, της κακής αξιολόγησής του για το πώς πρέπει να λειτουργεί ένας μεγάλος ποδοσφαιρικός σύλλογος στην Ελλάδα.
Ο Ράφα Μπενίτεθ δεν θα πρέπει πλέον να είναι έξω από το κάδρο των ευθυνών. Γιατί σαν πολλά στραβοπατήματα μαζεύτηκαν. Γιατί πλέον όλοι βλέπουν πως δεν έχει ένα συγκεκριμένο πλάνο ανάπτυξης της ομάδας στον αγωνιστικό χώρο και ψάχνεται. Ψάχνεται όχι απαραίτητα για να προσαρμόσει τα σχέδιά του ανάλογα με τον αντίπαλο, αλλά οι διαφοροποιήσεις γίνονται άνευ λόγου και αιτίας. Κι αν ο Μεντιλίμπαρ βλέπει πως δεν τραβάει ο Γιαζίτσι στο ματς, φροντίζει και διορθώνει την κατάσταση άμεσα. Δεν πετάει στα σκουπίδια ένα ημίχρονο.
Πολλοί ήταν αυτοί που μόλις είδαν την ενδεκάδα του Παναθηναϊκού στο Περιστέρι, σκέφτηκαν πως μια νίκη θα ερχόταν μόνο από τύχη. Η έμπνευση για χρησιμοποίηση του νεαρού Μπόκου ήταν τόσο αποτυχημένη, όσο και η τοποθέτηση του Πάντοβιτς δίπλα στον Τετέη. Στη μεσαία γραμμή το δίδυμο Μπακασέτα-Σιώπη, δεν είναι σε θέση ν’ ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των αγώνων, ούτε ανασταλτικά, ούτε σε δημιουργία. Ο ακίνδυνος και ασύνδετος Παναθηναϊκός είναι έργο Μπενίτεθ. Που επιτέλους θα πρέπει να καταλήξει σε ένα σύστημα το οποίο θα πρέπει να υπηρετήσουν οι παίκτες. Γιατί απ’ ότι φαίνεται πιο κουρασμένος είναι αυτός απ’ τους ποδοσφαιριστές του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ












