Η αδυναμία του Παναθηναϊκού να κερδίσει τη Βικτόρια Πλζεν δεν μπορεί να αποδοθεί σε έναν μόνο παράγοντα. Ήταν το αποτέλεσμα ενός συνδυασμού τακτικών, ψυχολογικών και ποιοτικών στοιχείων που όταν μπήκαν στην ίδια ζυγαριά, έγειραν το παιχνίδι υπέρ των Τσέχων. Και το πρόβλημα για τον Παναθηναϊκό δεν είναι απλώς ότι δεν κέρδισε, σ΄αυτό το ματς η παργματικότητα για το “τριφύλλι” είναι πως δεν έπεισε ότι άξιζε τη νίκη.
Ο Παναθηναϊκός δεν έχασε επειδή ήταν χειρότερος στο σύνολο. Έχασε επειδή- όπως άλλωστε φάνηκε- ήταν λιγότερο έτοιμος, λιγότερο επιθετικός, λιγότερο δημιουργικός, λιγότερο αποφασιστικός. Η Πλζεν δεν έκανε κάτι το εξαιρετικό. Απλώς τα βασικά τα έκανε …σωστά.
Τι είχε λοιπόν ο Παναθηναίκός:
Αδυναμία στο “διάβασμα” του αντιπάλου
Ο Παναθηναϊκός έδειξε αργά αντανακλαστικά στο να προσαρμοστεί στον τρόπο που η Πλζεν έκλεισε τους χώρους και έκοψε την ανάπτυξη από τον άξονα. Οι «πράσινοι» κυκλοφόρησαν τη μπάλα προβλέψιμα, γεγονός που επέτρεψε στους Τσέχους να αμυνθούν χωρίς ιδιαίτερη πίεση.
Έλλειψη δημιουργίας στις κρίσιμες ζώνες
Ο Παναθηναϊκός είχε κατοχή, είχε μέτρα στο γήπεδο, αλλά στέρεψε από ιδέες… Οι κινήσεις χωρίς μπάλα ήταν λίγες, οι αυτοματισμοί ελάχιστοι και η φαντασία ανύπαρκτη. Σε ευρωπαϊκά παιχνίδια, όπου οι αντίπαλοι είναι πιο πειθαρχημένοι από τις ομάδες της Super League, αυτή η έλλειψη κοστίζει.
Μικρή ένταση…μεγάλη διστακτικότητα
Το βασικό μειονέκτημα του Παναθηναϊκού ήταν η ένταση. Η Πλζεν έπαιξε πιο δυνατά, πιο αποφασιστικά, με πιο καθαρό στόχο. Οι «πράσινοι» αντίθετα έμοιαζαν να περιμένουν το παιχνίδι να… ωριμάσει μόνο του, αντί να το διεκδικήσουν. Στις μονομαχίες, στις δεύτερες μπάλες, στην πρώτη αντίδραση μετά από λάθος… Οι Τσέχοι ήταν σχεδόν πάντα ένα κλικ πιο μπροστά.
Παίκτες “κλειδιά” εκτός ρυθμού
Για να κερδίσεις τέτοια παιχνίδια, πρέπει οι “μεγάλοι” σου παίκτες να πάρουν πάνω τους το ματς. Στον Παναθηναϊκό, όμως ακόμη και οι μεγάλες μονάδες του δεν μπόρεσαν να βρούν λύσεις κάτω από πίεση.
Ο Πάντοβιτς: που είχε τη μεγαλύτερη ευκαιρία πριν το ημίχρονο (κεφαλιά που κατέληξε πάνω στον τερματοφύλακα), δεν ήταν ψύχραιμος στην τελική προσπάθεια.
Ο Τετέ ήταν δραστήριος επιθετικά, όμως δεν κατάφερε να δημιουργήσει καθαρότερη επιθετική απειλή ή να διασπάσει την άμυνα της Πλζεν
Οι Ζαρουρί και Τσιριβέγια ήταν αναιμικοί στην τελική δημιουργία, με λίγες καθαρές ασίστ και ενέργειες που θα αναστάτωναν την άμυνα των Τσέχων. Τόσο οι μέσοι, όσο και οι πλάγιοι επιθετικοί άφησαν την ομάδα εγκλωβισμένη με μισές προσπάθειες.
Λύγισε από το βάρος της μεγάλης προσδοκίας
Υπήρχε εμφανές άγχος. Ο Παναθηναϊκός μπήκε στο παιχνίδι με την αίσθηση ότι «πρέπει» να κερδίσει, κι ήταν νευρικός με αποτέλεσμα να έχει και κακές επιλογές . Η Πλζεν αντίθετα έπαιξε με καθαρό μυαλό και στόχο.
Το ζητούμενο σήμερα όμως, για το «τριφύλλι» δεν είναι μόνο το ποιος φταίει για το αποτέλεσμα, αλλά αν μπορεί να αλλάξει τα χαρακτηριστικά που το κρατούν στάσιμο στην Ευρώπη και αφήνει τις νίκες να γλιστρούν μέσα από τα χέρια του.