Απόψεις

Άξιος πρωταθλητής Ευρώπης χωρίς θαμπάδες και στίγματα

O Ολυμπιακός στέφθηκε άξια πρωταθλητής Ευρώπης και κανείς δεν μπορεί να θαμπώσει τη λάμψη που του δίνει η κατάκτηση της Ευρωλίγκας. Ήταν η καλύτερη ομάδα στη μεγάλη αυτή διαδρομή, τερμάτισε στην κορυφή της κανονικής περιόδου, μετάτρεψε σε περίπατο τα play offs και τον ημιτελικό του Final Four και στον τελικό αν και ζορίστηκε απ’ τη Ρεάλ έφθασε δίκαια στην ολοκλήρωση του μεγάλου στόχου.

Αυτός ο Ολυμπιακός είχε πληρότητα, ποιότητα, διάρκεια και όσο και αν έβρισκε εμπόδια στο δρόμο του, τον τρόπο να τα ξεπερνάει. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας αποδείχθηκε αλεπού στον πάγκο, έτοιμος με το οικογενειακό κλίμα που είχε δημιουργήσει και αξιοποιώντας το σύνολο του έμψυχου δυναμικού, να πάρει ό,τι καλύτερο είχε απ’ τον καθένα και να τους κρατά όλους σε εγρήγορση.

Ακόμη και όταν Βεζένκοφ, ο Ντόρσεϊ και ο Μιλουτίνοφ δεν είχαν την εικόνα και προσφορά που θα περίμενε κανείς σε έναν τελικό που έμοιαζε κομμένος και ραμμένος στα μέτρα τους, έσπευσαν να τους σηκώσουν στους δικούς τους ώμους τον Ολυμπιακό ο Άλεκ Πίτερς, ο Ταϊρίκ Τζόουνς, ο Ντόντα Χολ, ο Τόμας Γουόκαπ και φυσικά ο Έβαν Φουρνιέ.

Η Ρεάλ ήταν μια πολύ μεγάλη αντίπαλος και καρδιοχτύπησε μέχρι το τέλος τους ερυθρόλευκους. Η μεγάλη της στόφα φάνηκε και στον ημιτελικό με τη Βαλένθια, όπου επίσης είχε ξεμείνει από ψηλούς. Αν έκοβε αυτή όμως πρώτη το νήμα, ο τίτλος δεν θα πήγαινε στα σωστά χέρια με βάση τη συνολική εικόνα που είχε στον μαραθώνιο της Euroleague.

Για τον Ολυμπιακό αυτός δεν ήταν ο πιο μάγκικος τίτλος όπως χαρακτηρίστηκε από κάποιους προκειμένου να «πικάρουν», τον αιώνιο αντίπαλό τους Παναθηναϊκό, καθώς το Final Four, έγινε στο σπίτι του στην Αθήνα. Όταν παίζεις στη χώρα σου, έχεις τον κόσμο στο πλευρό σου, καλύτερη εξοικείωση με το γήπεδο και το σημαντικότερο ανώτερη και δουλεμένη ομάδα, είσαι το φαβορί. Αποτυχία θα ήταν αν αυτός ο Ολυμπιακός δεν έπινε νερό στη βρύση που έφθασε.

Δηλαδή η κατάκτηση του Conference League απ’ τον ποδοσφαιρικό Ολυμπιακό σε βάρος της Φιορεντίνα, πρέπει να έχει κάτι παραπάνω επειδή σημειώθηκε στο γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια; Όχι βέβαια. Το αντίθετο. Αβάντες είχε ο Ολυμπιακός που έπαιξε με τους Ιταλούς στην Αγιά Σοφιά. Ούτε μπορεί να συγκριθεί η τεράστια επιτυχία της κατάκτησης μιας διασυλλογικής διοργάνωσης της UEFA με τη συμμετοχή του Παναθηναϊκού στον τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών απέναντι στον Άγιαξ του Κρόιφ στο Λονδίνο το 1971. Ανόμοιες καταστάσεις.

Αλλά ακόμη και στα… ομοειδή που σχετίζονται με την Ευρωλίγκα, δεν έχει λογική αυτές τις στιγμές να μπαίνει κάποιος στο τρυπάκι και να αναδεικνύει πως ο Παναθηναϊκός είναι επτάσφαιρος, ενώ ο Ολυμπιακός πήρε τώρα την τέταρτη κούπα. Ποιος μπορεί ν’ αμφισβητήσει την ιστορία; Αλλά τώρα, πώς να το κάνουμε, ο Ολυμπιακός είναι πρώτος των πρώτων στη «Γηραιά Ήπειρο».

Δεν είναι κομήτης μια ομάδα που μέσα σε 17 χρόνια έφτασε σε11 Final Four. Ακροβατώντας στην ευρωπαϊκή κορυφογραμμή, ο Ολυμπιακός κατέκτησε τρεις τίτλους (2012, 2013, 2026) ηττήθηκε σε τέσσερις άλλους τελικούς (2010, 2015, 2017, 2023) και έχασε και σε τέσσερις ημιτελικοούς (2009, 2022, 2024, 2025).

Το ταμείο αυτός δεν χαρακτηρίζεται αμελητέο, αλλά αξιοζήλευτο. Και τούτη την ώρα συμπαθούντες και αντιπαθούντες δεν μπορεί να μην υποκλιθούν στο μεγαλείο του κόκκινου βασιλιά.