Τελικά, μάλλον πρέπει να αλλάξω επάγγελμα. Ίσως χρειάζεται να γίνω μέντιουμ. Να προβλέπω το μέλλον. Ό,τι γράφω το τελευταίο διάστημα γίνεται. Βέβαια δεν κλείνω τα μάτια και ό,τι… κάτσει. Η σωστή πληροφόρηση παίζει -μεταξύ άλλων που δεν αναλύονται ή αποκαλύπτονται- τον ρόλο της. Σας είπα ότι ο Λανουά είναι… παλιόπαιδο. Είχα έτοιμο το θέμα σήμερα για την αποθέωση των διαιτητών στους χθεσινούς προημιτελικούς του Κυπέλλου και μου έκλεψε την ιδέα. Τη «δόξα». Με πρόλαβε. Βιάστηκε για να τα καταφέρει. Δεν πειράζει. Είμαι μεγαλόκαρδος. Τον συγχωρώ.
Η είδηση σήμερα είναι διπλή στον χώρο της ελληνικής διαιτησίας. Προέκυψε από την πιο επίσημη και αξιόπιστη πλευρά. Από την ίδια την ΚΕΔ. Αφενός το έκανε για πρώτη φορά στην ιστορία της, αφετέρου διαλάλησε ότι έμεινε απόλυτα ικανοποιημένη από τις εμφανίσεις των τεσσάρων διαιτητών στους χθεσινούς σημαντικούς και κρίσιμους αγώνες. Έτσι, δεν χρειάστηκε να αναζητήσουμε κάτι παραπάνω. Το ρεπορτάζ μάς δόθηκε στο πιάτο. Αλλά ξέρετε ότι εγώ δεν κάθομαι φρόνιμα. Θα ψάξω… Πάντα.
Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Καμία επιτροπή διαιτησίας στο παρελθόν δεν έχει ξανακάνει αυτό που συνέβη σήμερα. Πολλοί Έλληνες διαιτητές τα πήγαν ίσως και καλύτερα από χθες, σε πιο δύσκολα ματς στο παρελθόν. Όμως, Έλληνες και ξένοι αρχιδιαιτητές δεν πανηγύρισαν τόσο. Δεν έσπευσαν να διαρρεύσουν κάτι θετικό. Πάντα υπήρχε απόσταση μεταξύ ΚΕΔ και διαιτητών. Σαν να ήταν σε διαφορετικά στρατόπεδα. Σήμερα ο Λανουά έφερε τις δύο πλευρές πιο κοντά. Έκανε αυτό που δεν τόλμησε και δεν σκέφτηκε κανείς προκάτοχός του.
Το έκανε προφανώς γιατί το είχε απόλυτα ανάγκη. Ήταν ζήτημα “ζωής ή θανάτου” αναφορικά με το μέλλον του στην ΚΕΔ. Οι αποδόσεις των ρέφερι στα τέσσερα ματς επρόκειτο να καθορίσουν τα επόμενα βήματα-αποφάσεις της ΕΠΟ. Ήδη κάποιοι βγήκαν νωρίτερα για να προλάβουν τις εξελίξεις. Έγραψαν ότι φεύγει. Τον επικήδειο. Ότι έχει τελειώσει από την επιτροπή διαιτησίας. Το στοίχημα με τους Έλληνες διαιτητές ήταν τεράστιο για τον ίδιο και την ΕΠΟ. Το ρίσκο. Ειδικά με τον Τσακαλίδη στο ντέρμπι Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ.
Ο διαιτητής από τη Χαλκιδική, ο Φωτιάς, ο Ευαγγέλου και ο Παπαπέτρου μπήκαν στην αρένα. Με το μαχαίρι στα δόντια, όπως έπρεπε και αποδείχθηκε. Βγήκαν αλώβητοι. Δύο ντέρμπι και δύο δυνατά ματς να έχουν τελειώσει και να μην έχει βγει ανακοίνωση; Έστω μία; Σε ματς Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ μετά την «Παναγιώτα»; Πρέπει να έχουμε περάσει σε άλλη διάσταση και να μην το έχουμε πάρει χαμπάρι. Ποιος το πίστευε πριν από τα παιχνίδια; Ίσως ούτε εγώ με τον τρόπο που έγινε, όταν έγραφα χθες ότι ήταν “ώρα μηδέν” για την ελληνική διαιτησία. Όταν έγραφα την προηγούμενη εβδομάδα ότι οι Έλληνες διαιτητές δεν είναι άχρηστοι. Ότι δεν είναι χειρότεροι από τους ξένους. Από διαιτητές τύπου Σάγκι και από άλλα… ταλέντα που παρέλασαν τα προηγούμενα χρόνια από τα παιχνίδια του πρωταθλήματος.
Ο Λανουά, λοιπόν, ξύπνησε το πρωί. Έφαγε το γαλλικό κρουασάν του. Ήπιε τον καφέ του και επικοινώνησε με την ΕΠΟ. Ζήτησε να βγει η διαρροή που κυκλοφορεί σε όλα τα Μέσα από το μεσημέρι. Απλά και ωραία.
Έστειλε μηνύματα στους τέσσερις διαιτητές. Τους ευχαρίστησε και λακωνικότατα τους έδωσε συγχαρητήρια. Μη νομίζετε ότι πιάστηκαν χέρι-χέρι και χοροπηδούσαν όλοι μαζί. Ο Γάλλος είναι πάντα ευγενικός αλλά δεν έχει πολλά-πολλά. «Σας ευχαριστώ» τους είπε, μεταξύ άλλων, μέσα από τα βάθη της καρδιάς του.
Ξέρει -όπως και οι ρέφερι- ότι απέφυγαν τη σύγκρουση με το παγόβουνο. Η διαφορά με τον Τιτανικό είναι ότι γνώριζαν την ύπαρξή του. Συντονίστηκαν και δεν βυθίστηκαν. Όμως, έχουν μπει για τα καλά στην επικίνδυνη ζώνη. Και δεν θα βγουν από τη μία ημέρα στην άλλη.
Το πρωτάθλημα βρίσκεται στη μέση του. Στις αρχές Φεβρουαρίου ακολουθούν οι ημιτελικοί του Κυπέλλου. Μόλις ολοκληρωθεί η κανονική διάρκεια θα διεξαχθούν οι αγώνες κατάταξης. Η χθεσινή βραδιά αποτελεί φοβερή νίκη της διαιτησίας και των πρωταγωνιστών της. Ιστορική. Σπάνια συμβαίνει αυτό. Το θέμα είναι να υπάρξει συνέχεια στις καλές εμφανίσεις. Μήπως και περιοριστεί η γκρίνια.
Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα. Ξέρετε γιατί; Διότι το νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις. Ενίοτε στο καλό κρύβεται το κακό, όπως και το αντίθετο. Οι διαιτητές έδειξαν ότι μπορούν να τα καταφέρουν. Πράγμα που μέχρι χθες έμοιαζε απίθανο, αδιανόητο, αδύνατο, όνειρο απατηλό για την πλειονότητα. Για μένα όχι, επειδή τους ξέρω. Όμως τώρα αυξάνονται οι απαιτήσεις. Οι προσδοκίες. Μεγαλώνουν. Υπάρχει προηγούμενο. Το επόμενο πρέπει να είναι καλύτερο. Μόνο έτσι δεν θα πάει στράφι η χθεσινή νίκη της ΚΕΔ και των ρέφερι. Όσον αφορά την ΕΠΟ, αυτοί πρέπει να έχουν πιαστεί χέρι-χέρι και να χορεύουν ακόμη…
Βρε τον Αλέξανδρο. Τελικά έχει χωράφια με… καρυδιές. Μπράβο του.