Var-Varos

Η θέση στο βαν άδειασε, την πήρε άλλος…

Εκδρομή αυτοκτονίας. Χωθήκανε καβατζωμένοι και υπεράριθμοι μέσα στο βαν, να δούνε με χίλια και ρουφηχτές την Παοκάρα. Ο Θεός να αναπαύσει τις ψυχές τους…

Δεν ήταν οι μόνοι. Υπήρχαν κι άλλα βαν, κι άλλα αυτοκίνητα που είχαν ήδη ξεκινήσει για το ταξίδι στη Γαλλία. Πολλοί μάλιστα είδαν το εννιαθέσιο βαν με τους 10, να τους προσπερνά με ταχύτητα κατά τη διάρκεια της διαδρομής. Καμιά δεκαριά προσπεράσεις πρέπει να έκανε, μέχρι το μοιραίο, μου είπαν. Τραγωδία.

Τα έμαθα πάνω που σου έγραφα για την παραδοσιακή συνταγή της παράγκας, να μαθαίνεις ότι τα πρόσωπα μπορεί να αλλάζουν στο ποδόσφαιρο, αλλά οι τακτικές παραμένουν ίδιες. Τι να συνεχίσω, τι να σου πω τώρα γι’ αυτά; Άστα, άλλη φορά. Τώρα, τα είπε μέχρι και ο Τσουκαλάς. «Πόσες φορές έχουμε διακινδυνέψει κι εμείς στα ταξίδια… θα μπορούσε να είχε τύχει σε εμάς».

Εδώ είναι το θέμα…

Σκληρές εικόνες. Ναι, δεν λέω. Και εφιαλτικές για τους γονείς. Η στιγμή του δυστυχήματος δεν θα σβήσει ποτέ. Καταλαβαίνω. Η συχνή του προβολή, όμως, μόνο καλό κάνει ως προς το «ποτέ ξανά» που ευχόμαστε. Να βλέπουν ορισμένοι τι μπορούν να πάθουν εάν δεν τηρούν κάποια βασικά μέτρα ασφαλείας στις εκδρομές. Εάν δεν είναι ξεκούραστοι όταν οδηγούν, εάν δεν έχουν ξάστερη συνείδηση. Και τί μπορούν να σου κάνουν τα… κέρατα, που κουβαλάς μαζί σου.

Τους κλαίμε. Όλοι τους κλαίμε. Και περισσότερο οι γονείς. Θα μπορούσε να τύχει στα δικά μας παιδιά. Θα μπορούσε να συμβεί στα παιδιά όλων μας. Η οικονομική στενότητα οδηγεί σε παράλογες επιλογές. Τα τελευταία χρόνια, το βαν στις εκδρομές οπαδών ενδείκνυνται, γιατί είναι πιο οικονομικά. Μια οργανωμένη εκδρομή με πούλμαν και αεροπλάνο, στοιχίζει πολύ ακριβότερα. Και τα κέρατα κοστίζουν, όμως. Αλλά τα παίρνουν μαζί, τα καταναλώνουν. Δεν έχουν οδηγό επαγγελματία, παίρνουν χοντρό ρίσκο. Και να, τα αποτελέσματα.

Άκουσα και το άλλο. Ότι οι Ρουμάνοι, που αντιμετώπισαν τα παλικάρια μας σαν να ήταν δικά τους παιδιά, από την ώρα του δυστυχήματος μέχρι την ώρα του αποχαιρετισμού των σορών από το αεροδρόμιο της Τιμισοάρας με τιμές αρχηγού κράτους και δεήσεις, τα βγάζουν επίτηδες για τα κέρατα, να δικαιολογήσουν την καρμανιόλα στον συγκεκριμένο δρόμο. Μόνο όποιος έχει συμφέροντα, τα λέει αυτά. Θα σου πω.

Κάποτε ο Γιώργος Ορφανός ως υπουργός του αθλητισμού είχε θεσμοθετήσει το περιβόητο ιδιώνυμο. Όποιον έδεναν για επεισόδια, κατευθείαν στη φυλακή, χωρίς αναστολή ποινής. Αυτόφωρο και μέσα. Όπως καταλαβαίνεις, ήταν το κύκνειο άσμα του ως βουλευτού Θεσσαλονίκης και υπουργού. Ήταν τόσα τα παράπονα με τους οπαδούς που πήγαιναν στο φρέσκο, τόσες οικογένειες που επηρέασε ο νόμος αυτός, ο Καραμανλής αναγκάστηκε να ξηλώσει τον Ορφανό από το υπουργείο του αθλητισμού, να βάλει τον αείμνηστο Γιάννη Ιωαννίδη. Ο ξανθός τα πήρε όλα πίσω. Ξαναβγήκε βουλευτής, παρά την ήττα της ΝΔ. Ορφανός, πάπαλα.

Δύσκολη δουλειά η δημοσιογραφία. Πολλές φορές είναι πολύ σκληρή. Το να κρύβεις την αλήθεια, όμως, επειδή είναι σκληρή, επειδή θεωρείται ασέβεια προς τους γονείς των αδικοχαμένων παλικαριών, δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι δημόσιες σχέσεις και ψηφοθηρία. Δεν κάνεις κανένα λειτούργημα, ως προς την εξάλειψη του φαινομένου. Όλοι ξέρουν τι γίνεται σε τέτοιου είδους εκδρομές. Ακόμα και 5, 7, 10 άτομα να επηρεαστούν, να τα ξανασκεφτούν και να γλυτώσουν, είναι πολύ σημαντικό.

Αργά ή, γρήγορα η αλήθεια βγαίνει στο φως. Όσο σκληρή κι αν είναι, προσφέρει έντονα τον παραδειγματισμό. Να τι μπορείς να πάθεις εάν κάνεις τα ίδια, εάν δεν προσέχεις, εάν δεν έχεις καθαρό μυαλό. Το κατάλαβες, το αποφεύγεις, σώθηκες.

Ένα παλικάρι από την Αλεξάνδρεια, σώθηκε από τη γυναίκα του. Ήταν να μπει μέσα στο βαν, αλλά του λέει «κάτσε που πας, εδώ έχουμε το ενοίκιο να πληρώσουμε, δεν μας παίρνει για έξοδα». Η αλήθεια σώζει. Η θέση στο βαν άδειασε, την πήρε άλλος.