Πέθανε μαζί με τον εργολάβο της η συμμαχία Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ

Ο Κούγιας πριν φύγει από τη ζωή κι αφήσει αυτό το μεγάλο κενό στο ποδόσφαιρο, τη δικηγορία και στα τηλεοπτικά πάνελ, είχε φροντίσει να φτιάξει κάτι καινούργιο. Ήτο δικηγόρος του Γκαγκάτση φάδερ στην υπόθεση της Κάρτας Υγείας όταν έσκασε το θέμα της πολυιδιοκτησίας ΠΑΟΚ και Ξάνθης. Μετά από σχετική καταγγελία του Ολυμπιακού.

Ο Ολυμπιακός τον έβαλε να κυνηγήσει μία υπόθεση που ο ίδιος είχε δημιουργήσει, αυτός ήταν που πρότεινε στο Σαββίδη να πάρει μέσω Καλπαζίδη την Ξάνθη.

Μετά την οριστική απαλλαγή του ΠΑΟΚ από CAS και Γεραπετρίτη και τον υποβιβασμό της Ξάνθης, ο Κούγιας μέσω του φάδερ και του υιού Γκαγκάτση πρότεινε κι ανέλαβε την εργολαβία της συμμαχίας ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ. Έφερε κοντά Σαββίδη και Μαρινάκη, κατάφερε αυτό που φάνταζε αδύνατον. Και ως ανταμοιβή του δόθηκε η αντιπροεδρία στον Ολυμπιακό. Τιμής ένεκεν, χωρίς γκαφρά.

Βαγγέλης και Μάκης, ο συνδετικός κρίκος με Ιβάν, τα πηγαίνανε περίφημα για κάποιο διάστημα. Μέχρι που διαπιστώθηκε ένα κενό, ανάμεσα στις επιθυμίες από τη μία και τις πράξεις από την άλλη. Πάρε τις γκέλες του Λανουά, πάρε κάποια φαλτσοσφυρίγματα, πάρε αποκλεισμούς διαιτητών που θέλαμε για να ελέγξουμε ενώσεις, πάει, τα σπάσανε. Συμμαχία, καπούτ.

Ο Κούγιας διαφώνησε, ήτο πεπεισμένος ότι η συμμαχία Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ ήταν ιστορική, ότι μόνο καλό θα έκανε στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Ο ίδιος, παρά το πρόβλημά της υγείας του, έκανε την προσπάθειά του, δεν ήθελε να επέλθει η ρήξη. Τα βρόντηξε από τον Ολυμπιακό, λίγους μήνες πριν την ύστατη μάχη του με τον θάνατο. Η εργολαβία είχε περάσει στον Γιαννάκη, γνωστό για τη σχέση του με τον ΠΑΟΚ, στα νταραβέρια με τις ενώσεις. Και που λειτουργούσε πάντα, εναντίον του Ολυμπιακού. Δεν θα το ανεχόταν. Γεια σας.

Θα σου θυμίσω μόνο κάποια από τα λόγια του αποχαιρετισμού του Κούγια στους Πειραιώτες:

«Για λόγους που αφορούν την προσωπική, τη νομική αλλά και την ποδοσφαιρική μου αξιοπρέπεια, αλλά και ό,τι σημαίνει για την ελληνική κοινωνία η εν γένει προσωπικότητά μου, η επαγγελματική και κοινωνική μου διαδρομή αλλά και η αυτοτέλειά μου στο πώς θα εκφράζω τις απόψεις μου για θέματα, τα οποία αφορούν είτε την επιστήμη μου, είτε την κοινωνία, είτε το ελληνικό ποδόσφαιρο, είμαι υποχρεωμένος απέναντι στο σύστημα αξιών, το οποίο πρεσβεύω σε όλες αυτές τις δεκαετίες της ζωής μου, να παραιτηθώ από τις θέσεις, τις οποίες είχα στον Ολυμπιακό και τις οποίες τίμησα ανιδιοτελώς με τον καλύτερο τρόπο.

Θέλω να ευχαριστήσω με τα πιο θερμά λόγια τον Βαγγέλη Μαρινάκη, με τον οποίο η σχέση μας πλέον δεν είναι μόνο είτε επαγγελματική, είτε προσωπική, αλλά είμαστε και οι δυο μέλη της ίδιας οικογένειας.

Θέλω να εκφράσω την αγάπη μου για τους Κώστα Καραπαπά, Μιχάλη Κουντούρη, Τάκη Αγραφιώτη και όλα τα στελέχη του Ολυμπιακού, με τους οποίους ζήσαμε αυτούς τους 6 μήνες πρωτοφανείς στιγμές ποδοσφαιρικής ευτυχίας, αλλά δυστυχώς είμαι υποχρεωμένος να παραιτηθώ, γιατί πάνω απ’ όλα είναι η εκτίμηση που θέλω να έχω στον εαυτό μου τα επόμενα χρόνια της ζωής μου».

Η συμμαχία Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ πέθανε μαζί με τον εργολάβο της. Μια άλλη συμμαχία γεννιέται. Ψήνεται πάνω στη σχάρα, όπως τα χταποδάκια που έφαγες προχθές. Και σαν της Παναγιώτας, τα εδέσματα. Καλή χώνεψη.